巢居之集以中有学仙侣吹箫弄明月为韵探策赋之而熹得中字遂误为诸君所推高俾专主约既而赋诗者颇失期于是令最后者具主礼以当罚乃稍集独敦夫圭甫违令后至众白罚如约饮罢以苍茫云海路岁晚将无获分韵熹得将字而子衡兄得苍字实代熹出令

cháo jū zhī jí yǐ zhōng yǒu xué xiān lǚ chuī xiāo nòng míng yuè wèi yùn tàn cè fù zhī ér xī dé zhōng zì suì wù wèi zhū jūn suǒ tuī gāo bǐ zhuān zhǔ yuē jì ér fù shī zhě pǒ shī qī yú shì lìng zuì hòu zhě jù zhǔ lǐ yǐ dāng fá nǎi shāo jí dú dūn fū guī fǔ wéi lìng hòu zhì zhòng bái fá rú yuē yǐn bà yǐ cāng máng yún hǎi lù suì wǎn jiāng wú huò fēn yùn xī dé jiāng zì ér zi héng xiōng dé cāng zì shí dài xī chū lìng

朱熹 · 宋代

zhū xī · sòng dài

标签： 诗词