题法喜院是院一瓦一木皆自能师手而师丈室惟布衾木枕无复长物即之坐庞眉皓顶泊然似不能言者无乃真有道者耶 其二 題法喜院是院一瓦一木皆自能師手而師丈室惟布衾木枕無復長物即之坐龐眉皓頂泊然似不能言者無乃真有道者耶 其二

tí fǎ xǐ yuàn shì yuàn yī wǎ yī mù jiē zì néng shī shǒu ér shī zhàng shì wéi bù qīn mù zhěn wú fù zhǎng wù jí zhī zuò páng méi hào dǐng pō rán shì bù néng yán zhě wú nǎi zhēn yǒu dào zhě yé qí èr

舒亶 · 宋代 舒亶 · 宋代

shū dǎn · sòng dài

标签： 诗词詩詞